Sauna nie służyła tylko do mycia

W dawnej kulturze sauna mogła towarzyszyć narodzinom, przygotowaniom do ślubu, chorobie, odpoczynkowi i śmierci. To pokazuje, że była częścią domu i życia społecznego.

Jeśli patrzymy na saunę wyłącznie przez dzisiejszy hotel, łatwo zobaczyć tylko rekreację. Historycznie jej funkcja była szersza. Ogrzewana, stosunkowo prywatna przestrzeń z dostępem do ciepła i wody mogła służyć do mycia, opieki, przygotowań do ważnych momentów życia oraz odpoczynku.

Dlaczego właśnie sauna?

W dawnym domu nie było łazienki, centralnego ogrzewania i ciepłej wody z kranu. Pomieszczenie, które można było mocno nagrzać i w którym dało się przygotować wodę, miało więc praktyczną wartość większą niż dziś.

W źródłach opisujących fińską kulturę sauny pojawiają się narodziny oraz rytuały rodzinne. Nie oznacza to, że każda sauna pełniła wszystkie te funkcje ani że praktyki były identyczne w całym kraju. Pokazuje jednak, że sauna była czymś bardziej podstawowym niż weekendowa atrakcja.

Od konieczności do rytuału

Gdy w XX wieku upowszechniły się nowoczesne łazienki i centralne ogrzewanie, część dawnych funkcji sauny przestała być niezbędna. Sauna nie zniknęła. Zmieniła znaczenie: z miejsca praktycznej konieczności mogła stać się dobrowolnym rytuałem odpoczynku.